لینک کوتاه:
موسیقیموسیقی ایرانهنرمندان

پریسا پولادیان از آلبوم تک‌نوازی “زنگانه” گفت

به گزارش کامینگ سون موزیک: به گفته پولادیان، ساز رباب معمولاً در همراهی و هم‌نوازی‌ها و در نقش یک ساز بم استفاده می‌شده و کمتر در بخش تک‌نوازی دیده شده است.

پریسا پولادیان آهنگساز و نوازنده تار، تیرماه ۱۳۹۸ آلبوم دونوازی “نهان” را منتشر کرد که اولین آلبوم او در مقام آهنگساز بود؛ یک آلبوم بی‌کلام شامل ۱۲ قطعه که در فضای موسیقی ردیف- دستگاهی توسط نشر تار و پود راهی بازار موسیقی شد. پولادیان در کنار آهنگسازی، نوازندگی تار آلبوم را بر عهده داشت و بهزاد میرزایی با نوازندگی تنبک او را در اجرای قطعات همراهی کرد.

به گفته علی بوستان مدیر اجرایی و هنری نشر تار و پود، “پولادیان نه‌تنها نوازنده و هنرجو است، بلکه به‌عنوان دستیار آموزش به همراه رادمان توکلی و بهزاد میرزایی در نظام آموزشی خانه موسیقی حسین علیزاده که سال‎هاست به آموزش در قالب کارگاه‎های حرفه‎ای فعالیت می‎کند، حضور دارد و شاگردانی را زیر نظر استاد پرورش می‎دهد.”

حالا بعد از یک سال، آلبوم تک‌نوازی رباب “زنگانه” با آهنگسازی و اجرای پولادیان توسط انتشارات چهارباغ بانگ منتشر شده که دومین اثر این هنرمند پس از آلبوم “نهان” است. صدابرداری، میکس و مسترینگ قطعات آلبوم “زنگانه” را حامی حقیقی بر عهده داشته و ضبط در استودیو پارسیان انجام گرفته است.

قطعات “زنگانه” شامل “درآمد”، “زابل-فرود”، “مویه”، “مخالف”، “زیرکش سلمک-فرود”، “ضربی سه‌گاه”، “سرآغاز” و “زنگانه” است. این هشت قطعه بی‌کلام از تک‌نوازی ساز رباب در دستگاه‌های موسیقی ایرانی است؛ یکی از سازهای محلی و سنتی که تاریخچه‌ای غنی دارد و استفاده از آن در سیستان و بلوچستان و افغانستان رایج است.

پولادیان همچنین در دی‌ ۱۳۹۵ در پرفورمنس “مکاشفات شخصی” با طراحی داود بنی اردلان حضور داشت که با اجرای او به‌عنوان نوازنده تار، افسانه بایگان بازیگر و ماتیسا کازرونی نقاش در گالری ایرانشهر برگزار شد.

با این هنرمند درباره آلبوم جدیدش گفت‌وگو کرده‌ایم:

خانم پولادیان، ابتدا درباره ایده شکل‌گیری آلبوم “زنگانه” که اخیراً منتشر شد و جزئیات صحبت کنید.

آلبوم “زنگانه” تک‌نوازی ساز رباب ایرانی است؛ رباب ایرانی که ساخته استاد ابراهیم قنبری مهر و همراهی مجید آیتی است. این آلبوم توسط نشر چهارباغ منتشر شد و نشر و پخش جوان هم مسئولیت پخش آن را بر عهده گرفت. زنگ رکورد هم مسئولیت پخش دیجیتال آن را بر عهده داشت. “زنگانه” شامل دو بخش است. بخش نخست شش تِرَک را شامل می‌شود که در دستگاه سه‌گاه اجرا شده است. درواقع در هر ترک به یکی از گوشه‌های دستگاه سر می‌زنیم. بخش دوم آلبوم دستگاه راست پنج‌گاه است که شامل دو ترک است. ترک اول آن تک‌نوازی است ولی در ترک دوم آقای علی رحیمی نوازنده سازهای کوبه‌ای با من همراهی می‌کند.

زمان زیادی از انتشار آلبوم نمی‌گذرد. در همین مدت استقبال‌ها چطور بوده است؟

استقبال‌ها تا الآن بسیار خوب بوده است. آلبوم “زنگانه” اول بهمن‌ماه منتشر شد. من در این دو هفته پیغام‌های محبت‌آمیز و خوبی از طرف مخاطبین دریافت کردم.

چطور شد تصمیم گرفتید یک آلبوم تک‌نوازی ساز رباب منتشر کنید؟

من فوق‌ لیسانس رشته موسیقی از دانشگاه هنر دارم و ساز تخصصی‌ام تار است. قبل از این نیز آلبوم “نهان” را منتشر کردم که تک‌نوازی تار است؛ در ادامه با ساز رباب آشنا شدم و مجذوب و شیفته زیبایی این ساز شدم. این ساز قابلیت‌هایی زیادی دارد. من همیشه در تلاش هستم که موسیقی ایرانی را کشف کنم و از نگاه خودم بنوازم. همیشه تلاش می‌کنم صداها و فضاهای جدیدی را در موسیقی ایرانی به وجود بیاورم یا حداقل صداهایی که احساس کنم خودم آن‌ها را به وجود می‌آورم، نه صداهایی که از بچگی با آن‌ها بزرگ شده‌ام، زندگی کرده‌ام و موسیقی ایرانی را آموخته‌ام. ساز رباب قابلیت‌های زیادی در صدادهی دارد. وقتی با این ساز مواجه شدم دلم می‌خواست آن را کشف کنم. از همان سال‌ها ساز رباب را می‌نواختم ولی ابتدا دلم می‌خواست با ساز تخصصی خودم آلبوم منتشر کنم. وقتی آلبوم خودم را منتشر کردم کم‌کم به سراغ ساز رباب آمدم و تلاش کردم این ساز و قابلیت‌های آن را کشف کنم. این‌طور شد که جذب ساز رباب شدم و به‌صورت جدی‌تر روی آن کار کردم.

رباب یک ساز ویژه است و آن‌طور که باید در موسیقی ما به آن پرداخته نمی‌شود.

بله، دقیقاً همین‌طور است. ساز رباب معمولاً در همراهی و هم‌نوازی‌ها و در نقش یک ساز بم استفاده می‌شده و کمتر در بخش تک‌نوازی دیده شده است. ربابی که ما می‌شناسیم رباب‌های افغانی و بلوچی ایران هستند. بیشتر نوازندگان رباب ازلحاظ تکنیک‌های نوازندگی به همان شیوه نوازندگی افغانی و بلوچی می‌نوازند. در سال‌های گذشته استاد قنبری مهر تلاش کردند سازهای نواحی موسیقی ایران را بازسازی و طراحی دوباره کنند تا برای اجرا در گروه‌ها و ارکسترهای ایرانی قابل استفاده باشند. رباب هم جزو آن ساز‌ها بود. من تلاش کردم خود این ساز را ببینم یعنی توانایی‌های خودم و حتی تکنیک‌های این ساز را نادیده بگیرم و تلاش کنم فضاها و تکنیک‌های جدیدی را روی این ساز به وجود بیاورم. ازجمله این تکنیک‌ها می‌توانم به اجرای ملودی روی سیم‌های رزونانس اشاره کنم. سیم‌های رزونانس جزو سیم‌های اصلی این ساز نیستند و فقط نقش این را دارند که طنین ساز رباب را بیشتر کنند. معمولاً کسی روی آن‌ها ملودی‌نوازی نمی‌کند ولی من تلاش کردم روی آن‌ها نیز ملودی بسازم. یعنی از مضراب خاصی استفاده کردم که بتوانم با آن‌ها ملودی خاصی بنوازم. درواقع کاری کردم که این سیم‌ها فقط به‌عنوان افزایش‌دهنده صدا نباشند. من هم در بخش سه‌گاه و هم راست پنج‌گاه کوک‌های مختلفی کردم و جاهایی مجبور شدم سیم را تغییر بدهم تا کوک آن صدایی که می‌خواهم را دربیاورم. بیشتر در حال کشف و تجربه بودم و دلم می‌خواست این ساز را بشناسم و بشناسانم چون این ساز آن‌قدر که باید شنیده نشده و قابلیت‌های آن کشف نشده است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 5 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن